حق تعیین سرنوشت آن شاه کلیدی است که با آن می باید در ایران به مصاف قفل پوسیده استبداد و عقب ماندگی سیاسی رفت. مسیله قدرت سیاسی درایران، جز از طریق به رسمیت شناختن برابری حقوق ملل ساکن در آن غیر قابل حل باقی خواهد ماند. پایه های سیستمی که در زمان رضا شاه بر اساس نظریه واهی ملت واحد و زبان واحد بنیان گذاری شد، شایسته تغییری جدی است. دیکتاتوری های هشتاد و اندی سال اخیر که یکی از ارکان ثابت آنها انکار کثیرالمله بودن جامعه ایران بوده است، صدمات سهمگینی بر ساختار های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی وارد آورده و ستم چند گانه ای بر ملل غیر فارس از جمله ترکها، کردها، بلوچها، اعراب، ترکمن ها و غیره وارد ساخته است

وازجانب حرکت ملی تورکمنستان جنوبی نیز تلویحا مورد تائید قرارگرفته است . اتروتو جهت تاکید برهویت ملی